Kiełbasa

nazwa

Historia i Pochodzenie

Pierwsze wzmianki na temat kiełbasy, czyli rozdrobnionego mięsa wieprzowego w osłonce przygotowane z jelita zwierzęcego, były opisane w „Odysei” Homera. A warto wiedzieć, że dzieło pochodzi z VIII wieku przed naszą erą. Starożytni Rzymianie preferowali przede wszystkim kiełbasę przyrządzoną z mózgu, jajek oraz orzeszków piniowych, a także wilczomlecza. Autorem takiej zakąski był Caelius Aplicus, który również w swoich dokonaniach ma napisanie pierwszej książki kucharskiej. Jednak jeszcze wcześniej, bo około pięć tysięcy lat przed naszą erą, odkryto wizerunek kiełbasy na malowidłach ściennych na terenie Egiptu Syrii oraz Chin. W średniowieczu kiełbasę jak i inne mięsa konserwowano przy pomocy dużej ilości soli. W innym przypadku mięso szybko uległoby zgniciu. W różnych regionach świata zaczęły wyróżniać i rozwijać się swoiste metody przyrządzania kiełbasy. W Południowej Europie, a także w krajach azjatyckich kiełbasę suszono w promieniach słonecznych. Natomiast w zimniejszych regionach świata surową kiełbasę przeznaczano do wędzenia.

Zastosowanie

Kiełbasa sama w sobie jest już wystarczającą zakąską. Najczęściej kroi się ją w cienkie plastry i nakłada się na pieczywo z dodatkiem sałaty, pomidora lub ogórka. Można podawać ją jako przystawkę, wyłożoną na paterę obok wędlin i serów. Suszone kiełbaski o niedużej średnicy można zajadać w całości, bez potrzeby krojenia. Bardzo popularne jest podawanie kiełbasy na ciepło. Można ją po prostu ugotować, podsmażyć z cebulką lub położyć na grillu. Pokrojona kiełbasa w talarki jest bardzo częstym dodatkiem do sałatek, zapiekanek i różnych farszów służących do wyłożenia pizzy lub przygotowania leczo. Kiełbasa w tej samej postaci może zastąpić mięso mielone w potrawach makaronowych.

Jak poznać świeżą kiełbasę?

Nie powinno się spożywać kiełbasy, gdy pewne objawy wskazują na jej nieświeżość. Można to rozpoznać po tym, że kiełbasa jest kleista i brzydko pachnąca, a długo leżąca będzie posiadać biały nalot. Kiełbasę powinno się przechowywać najwyżej kilka dni w chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce. Warto ją owinąć w papier, niż trzymać ją w foliowej torebce. W formie wędzonej można trzymać ją o wiele dłużej.

Właściwości

Kiełbasy nie odznaczają się zauważalnymi właściwościami zdrowotnymi. Dietetycy najchętniej zastąpiliby je chudą wędliną. Jednak jedzenie kiełbasy w pewnych okolicznościach należy do staropolskiej tradycji. Przykładem jest kiełbasa biała podawana na wielkanocny stół, chociaż ta na szczęście zawiera ponad połowę mniej tłuszczu od kiełbasy zwykłej. Doszukując się zalet kiełbasy można dostrzec, że w 100 gramach produktu znajduje się około 12 gramów białka. W kiełbasie można znaleźć również śladowe ilości witaminy B1, B2, B5, B6, B12 oraz E i D. Ze składników mineralnych kiełbasa zawiera najwięcej sodu i potasu, ale to ilości i tak znacznie odbiegają od dziennej dawki zapotrzebowania na te minerały. Dlatego osoby posiadające problemy z wysokim poziomem cholesterolu we krwi oraz podwyższonym ciśnieniem tętniczym, powinny unikać zbyt częstego spożywania kiełbasy.

Wartości odżywcze

Porcja: 85g Kalorie: 145 kcl

Błonnik pokarmowy0.255   g

z cukrów23 kcal

z białek48 kcal

z alkoholu0 kcal

Gęstość7.225E-05 g

Objętość100 g/m3

Food folate4.3E-06   μg

Tłuszcze jednonienasycone3.4   μg

Tłuszcze wielonienasycone1.1   μg

Tłuszcz8.2   g

Tłuszcze nasycone2.9   μg

Węglowodany6   g

Total Folate4.3E-06   μg

Cukier0   g

Białko11   g

A4.3E-07   μg

B10.000132   mg

C0.000808   mg

B60.000157   mg

E0.000145   mg

B30.0021   mg

B123.1E-07   μg

B29.8E-05   mg

B50.00014   μg

B90   μg

K0   μg

Retinol4.3E-07   μg

Beta Kryptoksantyna0   μg

Likopen0   μg

Luteina + Zeaksantyna0   μg

A(IU)0.85   IU

Bete-karoten0 μg

Alfa-karoten0 μg

Omega-30.074 mg

Omega-60.931 mg

Fosfor0.092   mg

Magnez0.014   mg

Potas0.19   mg

Sód0.745   μg

Wapń0.012   mg

Żelazo0.0014   mg

Cynk0.0014   mg

Miedź8.3E-05   μg

Selen2.2E-05   μg

Cholesterol0.037   μg

%0   %

Objętość(ml)0   ml

Masa(g)0   g

Procent masy0   %